Mürekkep ve Köz: Bir Şairin Hesabı'ndan

İçimdeki bütün çığlıkları sessizce haykırdım, Yazdım çünkü vardım! İnkar edilmesi gerekmeyen onurlu bir hayatın, Arkasındayım. İçimdeki bütün çığlıkları sessizce haykırdım. Kimse duymadı belki, ama kâğıt titreşti. Yazdım çünkü vardım. Varlığımın kanıtı bir imza değil, bir yaraydı. Sustum sandılar. Oysa ben kelimelere sığındım. Her harf bir dirençti. İnkâr edilmesi gerekmeyen onurlu bir hayatın arkasındayım. Çünkü eğilmedim yalnızca düşündüm. Yalnızca hissettim. Yalnızca yazdım. Benim zaferim alkışta değil, vazgeçmeyişte saklı. Her düşüşten sonra kalemi yeniden tutuşumda. Bir hayat yüksek sesle yaşanmak zorunda değildir. Bazıları derin yaşanır. Ve ben derin olanın tarafındayım. Yazdım. Çünkü sustuğum her an kendimi inkâr etmekti.
İçimdeki bütün çığlıkları sessizce haykırdım, Yazdım çünkü vardım!
Yazarın kendi varlığını ve yazma eylemini sorguladığı bu şiir, sessizliğin içindeki çığlığı ve kelimelerin direnç gücünü anlatır. Vazgeçmeyerek var olmak üzerine bir manifesto.
Tamamını okumak için
Kitabı Satın AlBedenim silah tutan bir çift elle katledilirken, Sen sesini kes dedin,...
Dünyadaki Siyonist nefesi iliğime kadar hissediyorum. Kötülük, kuralsızlık, adaletsizlik tamtamları ...
Biraz daha dursaydın, anlasaydın. Sen de hayatı bilemeyenlerdensin....
Bu satırlar kendi iç devriminizde nasıl bir yankı buldu? Düşüncelerinizi uluorta yazmak yerine, doğrudan yazarla paylaşın.

Sitede yayınlanmayan şiirleri sadece aboneler okur. Bazı metinleri herkese açık paylaşmıyorum. Yeni şiirler doğrudan e-posta ile gelir.
Spam yok. İstediğiniz zaman ayrılabilirsiniz.